PAPIERGELD

Wij zijn al bijna niet meer gewend aan betalen met bankbiljetten. Toch zijn er voldoende verzamelaars van papier geld. Het is dus de moeite om eens te kijken naar hoe dit ontstond. De eerste gebruikers waren de Chinezen. Met hele grote en zware munten was het voor een handelaar haast niet meer te doen om zo’n hele baal met geld altijd maar mee te sjouwen. Dus zocht men een betrouwbare handelspartner waar ze het geld achter konden laten en een bewijs vroegen om de dekking van het geld te kunnen bewijzen. Toen dit systeem nogal onbetrouwbaar bleek nam de overheid het over. Om het efficiënter te maken, onder iedere transactie moest een handtekening staan, bedacht men al in 860 vr Chr. dat het eenvoudiger was vaste bedragen te gaan hanteren. Alles was nog steeds handmatig geschreven.

Pas eeuwen later tijdens de Ming periode kwamen de eerste “bankbiljetten” Van 1368 tot 1399 werden de zogenaamde Ming biljetten gedrukt op schors van een moerbei boom. Hierop stond een waarde, en de waarschuwing dat namaak bestraft werd met onthoofding. Toch werd het geen succes want bij iedere machtswisseling bleek je al je geld kwijt te zijn. De Bank van Stockholm gaf in 1661 het eerste Europese biljet uit. Dit werd niet door de staat gedekt en de bank moest enkele jaren sluiten door faillissement en iedere bezitter van deze biljetten was al zijn geld kwijt. Het eerste echte staats bankbiljet werd uitgegeven door Bank van Engeland in 1694. Ze werden promesse’s (beloftes) genoemd. Rijke kooplui konden tegen een vergoeding geld ter dekking van de biljetten geld storten. Door deze dekking ontstond er uiteindelijk meer vertrouwen in papier geld.

Bijna een eeuw ging het redelijk goed. Tot in 1790 de Brabantse opstand uitbrak. Een heel onzekere periode voor iedereen. Kijk maar eens hoeveel verschillen munten er met dit jaartal werden geslagen en er ook niet meer was uit te komen of dit nu vervalsingen waren of betaalmiddelen. De Nationale vergadering van Frankrijk drukte zogenaamde assignaten om de oorlog te kunnen betalen. In zulke enorme hoeveelheden dat uiteindelijk de bezette gebieden hun eigen bezetting zouden betalen. Daarna ging het beter met het papieren geld en zou een oneindige strijd ontstaan tegen vervalsers. Steeds meer technische snufjes werden verwerkt zoals verschillende druk methode, soms wel 4 verschillende soorten inkt, watermerk in het papier enz. Ook een oneindig ingewikkeld samenstel van patronen moest op een drukplaat worden gegraveerd om vervalsing tegen te gaan. Een drukplaat ging niet oneindig lang mee en de volgende drukplaat mocht geen enkele afwijking vertonen.

Gelukkig kan dat tegenwoordig met de computer en dat vereenvoudigd het drukken. Een machine kan 10.000 vellen van 32 biljetten per uur drukken.